علامه طباطبایی
يکشنبه - 2017 نوامبر 19 - 1 ربيع الاول 1439 - 28 آبان 1396
ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 206941
تاریخ انتشار : 11 اردیبهشت 1396 13:4
تعداد مشاهدات : 202

استاد خردپیشه( شعری از علامه طباطبایی)

شان صدور این شعر از زبان مرحوم علامه: « در ایام تحصیل که در نجف بودم، مدتی ارتباط با ایران به سختی برقرار بود، که موجب فقد زمینه ی مالی و کمبود وسایل اولیه ی رفاه می شد.{به} علاوه، گرمی در نیمی از سال، برای ما مشکلات بیشتر فراهم می کرد.به همین جهت، روزی خدمت استادم، آیت الله قاضی، رسیدم و قصه ی دل با او گفتم. ایشان نصایحی فرمودند آن گاه که از خدمت استاد مراجعت کردم، گویی آنچنان سبک بارم که در زندگی هیچ گونه ملالی ندارم و مضمون پند ایشان را به صورت شعری درآوردم :

 دوش که غم پرده ما می درید

 خار غم اندر دل ما می خلید

 در بر استاد خرد پیشه ام

 طرح نمودم غم و اندیشه ام

کاو به کف آیینه تدبیر داشت 

 بخت جوان و خرد پیر داشت

پیر خرد پیشه و نورانی ام 

 برد ز دل رنگ پریشانی ام

 گفت: که «در زندگی آزاد باش!»

هان! گذران است جهان، شاد باش! 

 رو، به خودت نسبت هستی مده!

دل به چنین مستی و پستی مده! 

 ز آنچه نداری، ز چه افسرده ای؟

وز غم و اندوه دل آزرده ای؟ 

 گر ببرد ور بدهد دست دوست

ور ببرد ور بنهد ملک اوست 

 ور بکشی یا بکشی دیو غم

کج نشود دست قضا را قلم 

 آنچه خدا خواست، همان می شود!

و آنچه دلت خواست، نه آن می شود! 

 

منبع: زمهر افروخته، سید علی تهرانی


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

درباره علامه محمد حسین طباطبایی

علامه طباطبائی، فیلسوف، عارف، مفسر قرآن، فقیه و اسلام شناس قرن بود. مظهر جامعیت، اوج اندیشه، بلندای معرفت، ستیغ صبر و شکیبایی و سینه سینای اسرار اولیای الهی بود. زمین را هرگز قرارگاه خود نپنداشت؛ چشم به صدره المنتهی داشت و سرانجام در بامدادی حرن انگیز چهره از شیفتگان و مریدان خود مستور ساخت و آنان را که از شهد کلام و نسیم نگاه و فیض حضورش سرمست بودند در حسرتی ابدی باقی گذارد.
allameh@allametabatabaei.ir
021-81202451
تهران، بلوار کشاورز، خیابان شهید نادری، نبش حجت دوست، پلاک 12